ขึ้นชื่อว่า "สูญเสีย" คงไม่มีใครอยากจะเจอเหตุการณ์อะไรแบบนี้


แต่ความเป็นจริงกะสิ่งที่คาดหวังมันจะสวนทางกันเสมอ


อย่างเช่นฉัน ฉันได้รับข่าวร้ายพร้อมกันถึงสองข่าวภายในวันเดียว


วันที่ 30 ในขณะที่ฉันกำลังนอนอยู่ในบ้านแม่ของฉันโทรมาว่าป้าของฉันเสียชีวิตแล้ว วินาทีนั้นเหมือนทุกอย่างบนโลกมันดับวูบมืดลงไป



ป้าเป็นคนที่เลี้ยงฉันมาตั้งแต่เด็ก ฉันผูกพันกะท่านมาก เรียกท่านว่าแม่ได้อย่างเต็มปาก ทุกครั้งที่ฉันมีปัญหา ป้าจะคอยเคียงข้างฉันเสมอ ฉันรู้สึกผิดและเสียใจที่ไม่ได้อยู่ดูป้าจนถึงลมหายใจสุดท้าย ฉันนั่งร้องไห้อย่างเสียสติ ฉันไม่เคยเสียใจอะไรในชีวิตมาก่อนขนาดนี้ 


และแล้วอาของฉันก็โทรมาบอกว่าน้องสาวที่โตมากะฉันตลอด 17 ปี โดนฟ้าผ่าตาย เรี่ยวแรงในร่างกายของฉันมันหมดหายไปไหนไม่รู้ สิ่งแรกที่ฉันทำคือกรี๊ด ฉันนั่งร้องไห้กะความสูญเสียครั้งนี้ ฉันเหมือนคนบ้าที่เอาแต่ร้องไห้ มองไปทางไหนเจอแต่ความมืด ฉันไม่เคยได้ดูแลพวกเขาอย่างเต็มที่ ฉันรู้สึกเสียใจที่บางครั้งฉันละเลยความรู้สึกของคนใกล้ตัวและไปแคร์ความรู้สึกของคนอื่นมากกว่าพวกเขา



ฉันอยากให้ทุกคนดูแลคนที่คุณรักเขาและเขาก็รักคุณให้มากถึงมากที่สุด


ดูแลกันให้ดีๆ ใส่ใจความรู้สึกกันให้มากๆ

ไม่ใช่เหมือนฉันที่เอาอาหารดีๆแล้วเคาะโลงเรียกป้าและน้องมากินข้าว

ก่อนที่ทุกอย่างจะสายไป





แด่ ป้ายุง และน้องอีฟ